مسابقه طراحی اجزا و عناصر چیدمان در معماری داخلی برگزار می شود

مسابقه طراحی اجزا و عناصر چیدمان در معماری داخلی 11 مهرماه برگزار می شود

به گزارش معماری نیوز، مسابقه طراحی اجزا و عناصر چیدمان در معماری داخلی برگزار می شود.

علاقمندان شرکت در این مسابقه که به همت  فصلنامه معماری و ساختمان برگزار می شود تا پایان وقت اداری 7 مهرماه 1392 مهلت دارند تا آثار خود را ارسال نمایند.

مراسم اهداء جوایز در 11 مهرماه  از ساعت 15 الی 18در سازمان مجامع ایرانی وزارت امور خارجه برگزار می شود.

تنظیم غیرعامل شرایط محیطی در معماری سنتی

در کنار حفظ امنیت، تنظیم شرایط محیطی برای بقا و برقراری امکان زیست آدمی و یا برای تأمین بیشتر آسایش و ارتقای سطح کیفی زندگی، از اصلی ترین تلاش های تاریخی انسان شمرده می شود. به ویژه اقلیم های سخت، با سرما و گرماهای کشنده، با آفتاب تیز و سوزاننده، بادهای بد و طوفان های مخرب و... مبارزه ای دشوار را در پیش پای تمدن های بشری گذاشته اند.
آنچه امروزه به اتکاء سامانه های فنی و دستگاه های مختلف الکتریکی و البته با صرف هزینه و انرژی فراوان تأمین می شود و همچنین رعایت اصول و روش هایی که به کنترل بهتر شرایط زندگی می انجامد، اگرچه امروزه گاهی در حد بخش نامه ها و قوانین اداری ظاهراً دست و پاگیر باقی می مانند، اما روزگاری دغدغه ی ناگزیر و موضوع هوشمندی معماران بوده است. خانه به عنوان اولین و فراگیرترین نیاز معماری، باغ، کاروانسراهای میان راهی، بناهای مذهبی و... همه و همه، از کویر تا جنگل و از سواحل شرجی تا کوهستان های برف گیر، با توسل به ترفندهای معمارانه، باید آدمی را، به فراخور کاربری، از گزند دشواری های آب و هوا نجات دهند. ترفندهایی که مطالعه و شناخت آن ها، علاوه بر جاذبه های تاریخی، گاهی با اندکی تغییر و روزآمدی، همچنان به واسطه عملی و مقرون به صرفه بودن، کاربردی و حائز اهمیت علمی و اجرایی می باشند.
تسلط بر همین فنون و استفاده از ابداعات و خلاقیت های تنظیم شرایط محیطی، از عواملی بود که توانست در کنار پیشرفت های اجتماعی، فرهنگی و علمی، بشر اولیه را از سکونت گاه های بدوی به سمت مجتمع های مسکونی پیشرفته تر روستایی و شهری روانه کند.
ـ وجود امکانات اولیه زندگی، مثل دسترسی آسان به آب و خوراک و...، در جایگیری اجتماعات مسکونی تعیین کننده بودند. اما این باعث نمی شد که خوشی آب و هوا، دور از چشم بماند. حتی اختلافات جزئی در عوارض جغرافیایی، پوشش گیاهی، وجود موضعی بادپناه و... می توانست در مجاورت همان امکانات اولیه، شرایطی کم و بیش متفاوت را ایجاد کند که باید به دقت انتخاب می شد. جهت گیری ساختمان ها موضوع فوق العاده مهم دیگری بود که با دانش و تجربه، متناسب با تعداد روزهای گرم و سرد سالیانه محل، زاویه تابش آفتاب در عرض جغرافیایی و جهت بادهای غالب محلی متغیر بود. در اقلیم متنوع ایران، سه رون (جهت گیری مشترک محلی بناها) بیشتر به¬کار رفته است؛ رون اصفهانی در امتداد شمال غربی ـ جنوب شرقی، رون راسته در امتداد شمال شرقی ـ جنوب¬غربی و رون کرمانی در امتداد غربی ـ شرقی. در این جای گیری، تراکم بافت های مسکونی هم عاملی بودند برای مقابله با نفوذ آسیب های اقلیمی. الگوهای معماری درونگرا نیز، در خدمت ایجاد محیطی آرام و مطبوع انتخاب می¬شدند.

ادامه نوشته

عوامل موثر در مهاجرت های روستا شهری

سابقه پدیده مهاجرت به تاریخ عمر بشر بازمی گردد. انسان اولیه همواره مهاجرت و جابه جایی های مکانی را یگانه راهبرد و راه حل گریز از مصائب و مشکلات خود دیده است. گرد آوری خوراک و امنیت جانی از جمله عواملی بودند که بشر اولیه را ترغیب به مهاجرت می کردند . در طول تاریخ ، شکل مهاجرت بر حسب زمان و تحولات محیطی و اجتماعی تغییر یافته است .

بنا به تعریف مهاجرت را شکلی از تحرک جغرافیایی یا مکانی جمعیت دانسته اند که بین دو واحد جغرافیایی انجام می گیرد . این تحرک باید به تغییر محل اقامت معمولی فرد از مبدا یا محل اقامت قبل از مهاجرت وی ، به مقصد یا محل اقامت جدید بینجامد. چنان که از این تعریف برمی آید جمعیت شناسان در تعریف از مهاجرت بر جنبه جابه جایی جغرافیایی آن تاکید می کنند .

از آغاز قرن هفدهم سعی و تلاش اندیشمندان اجتماعی این بوده است که بتوانند از میان پدیده های گوناگون اجتماعی و اقتصادی ، علل واقعی مهاجرت را بیابند. این تفحص ابتدا در قالب گفته ها و مباحث نظری جریان داشت . پس از آن ، مهاجرت در مطالعات تجربی نیز وارد شده و برای پاسخ به پرسش های متعدد در باب موضوعاتی نظیر ویژگی های مهاجرین ، عوامل عمده ،مهاجرت ، پیامدهای مهاجرت ، مطالعات میدانی انجام گرفت.

ادامه نوشته

تنظیم غیرعامل شرایط محیطی در معماری سنتی

در کنار حفظ امنیت، تنظیم شرایط محیطی برای بقا و برقراری امکان زیست آدمی و یا برای تأمین بیشتر آسایش و ارتقای سطح کیفی زندگی، از اصلی ترین تلاش های تاریخی انسان شمرده می شود. به ویژه اقلیم های سخت، با سرما و گرماهای کشنده، با آفتاب تیز و سوزاننده، بادهای بد و طوفان های مخرب و... مبارزه ای دشوار را در پیش پای تمدن های بشری گذاشته اند.
آنچه امروزه به اتکاء سامانه های فنی و دستگاه های مختلف الکتریکی و البته با صرف هزینه و انرژی فراوان تأمین می شود و همچنین رعایت اصول و روش هایی که به کنترل بهتر شرایط زندگی می انجامد، اگرچه امروزه گاهی در حد بخش نامه ها و قوانین اداری ظاهراً دست و پاگیر باقی می مانند، اما روزگاری دغدغه ی ناگزیر و موضوع هوشمندی معماران بوده است. خانه به عنوان اولین و فراگیرترین نیاز معماری، باغ، کاروانسراهای میان راهی، بناهای مذهبی و... همه و همه، از کویر تا جنگل و از سواحل شرجی تا کوهستان های برف گیر، با توسل به ترفندهای معمارانه، باید آدمی را، به فراخور کاربری، از گزند دشواری های آب و هوا نجات دهند. ترفندهایی که مطالعه و شناخت آن ها، علاوه بر جاذبه های تاریخی، گاهی با اندکی تغییر و روزآمدی، همچنان به واسطه عملی و مقرون به صرفه بودن، کاربردی و حائز اهمیت علمی و اجرایی می باشند.
تسلط بر همین فنون و استفاده از ابداعات و خلاقیت های تنظیم شرایط محیطی، از عواملی بود که توانست در کنار پیشرفت های اجتماعی، فرهنگی و علمی، بشر اولیه را از سکونت گاه های بدوی به سمت مجتمع های مسکونی پیشرفته تر روستایی و شهری روانه کند.
ـ وجود امکانات اولیه زندگی، مثل دسترسی آسان به آب و خوراک و...، در جایگیری اجتماعات مسکونی تعیین کننده بودند. اما این باعث نمی شد که خوشی آب و هوا، دور از چشم بماند. حتی اختلافات جزئی در عوارض جغرافیایی، پوشش گیاهی، وجود موضعی بادپناه و... می توانست در مجاورت همان امکانات اولیه، شرایطی کم و بیش متفاوت را ایجاد کند که باید به دقت انتخاب می شد. جهت گیری ساختمان ها موضوع فوق العاده مهم دیگری بود که با دانش و تجربه، متناسب با تعداد روزهای گرم و سرد سالیانه محل، زاویه تابش آفتاب در عرض جغرافیایی و جهت بادهای غالب محلی متغیر بود. در اقلیم متنوع ایران، سه رون (جهت گیری مشترک محلی بناها) بیشتر به¬کار رفته است؛ رون اصفهانی در امتداد شمال غربی ـ جنوب شرقی، رون راسته در امتداد شمال شرقی ـ جنوب¬غربی و رون کرمانی در امتداد غربی ـ شرقی. در این جای گیری، تراکم بافت های مسکونی هم عاملی بودند برای مقابله با نفوذ آسیب های اقلیمی. الگوهای معماری درونگرا نیز، در خدمت ایجاد محیطی آرام و مطبوع انتخاب می¬شدند.

ادامه نوشته

نور پردازی در چارچوب محدودیت ها

لازم نیست استانداردهای مصرف انرژی ما را به زندگی در جایی تاریک تر از آنچه که به آن عادت داریم، وارد کنند. سازندگان و طراحان نورپردازی هم گام با نیازهای پیوسته رو به تغییر، در حال تدارک جایگزین هایی برای لامپ های التهابی هستند و هدفشان یافتن راهکارهای فنی پایدار و طرح هایی ست که در عین کارایی، خوشایند هم باشند. راه هایی که عموماً زاده ی ارتقای طرح های قدیمی هستند. در ادامه تعدادی بررسی موردی به همراه مطالعه لامپ ها، اتصالات و کنترل کننده ها آورده شده که در اجرای یک نور پردازی مناسب با روشنایی کافی یاری رسان خواهد بود. استانداردهای محدود کننده ی مصرف انرژی در کنار تکنولوژی جدید، چالش ها و موقعیت های تازه ای پیش روی طراحان قرار داده اند. طراحان نور پردازی مسئول تامین روشنایی استاندارد و کافی اماکن و فضاها، تنظیم تن و رنگ نور یا تاکید بر وجهی از معماری با روشن تر کردن آن هستند، مسئولیتی که با پیشرفت سریع در جریان باشد، اما در عین حال استانداردهایی در مورد نور و انرژی که روز به روز سخت تر می شوند را هم رعایت کند.
از شیوه های نور پردازی استاندارد، یکی آن است که توسط انجمن مهندسان سرمایش و گرمایش آمریکا (Ashrae) تعیین شده و دیگری متعلق به انجمن مهندسین نورپردازی (Ies) است. این ضوابط، تحت عنوان 1/90، استانداردهای انرژی برای ساختمان ها، به استثنای ساختمان های کم ارتفاع مسکونی (که آن را به اختصار 1/90 هم می نامند) هر سه سال یک بار به روز و نسخه جدیدی از آن ارائه می شود. حال بیشتر کدهای انرژی در دنیا با پیروی از همین دستورالعمل 1/90 و یا کد بین المللی کنسرواسیون انرژی منتشره توسط انجمن کدگذاری بین الملل، اعمال می شوند.

ادامه نوشته