اصول طراحی اقلیم
شناخت عناصر اقليمی
١- تابش آفتاب -١-١
((آفتاب)) پرتويی الکترومغناطيسی است که از خورشيد ساطع می شود. با اينكه حداكثر شدت تابش
آفتاب در قسمت پرتو قابل رويت است ولی بيش از نيمي از انرژي حرارتي خورشيد مربوط به پرتو
فروقرمز است.
ابرها مقدار زيادی از پرتو خورشيد را به فضای خارجی اتمسفر منعکس می کتتد ؛ ولی بقيه آن به
سمت زمين منتنشر می شود که باعث گرم شدن طبيعی زمين می شود.
٢- دمای هوا -١-١
مقدار انرژی خورشيدی تابيده شده به هر نقطه از سطح زمين در طول سال ، به شدت و دوام تابش
آفتاب در آن منطقه بستگی دارد و ميزان گرما و سرمای سطح زمين ، عامل اصلی تعيين کننده درجه
حرارت هوای بالای آن است.
ميانگين درجه حرارت هوا بالاي خشكي در تابستان بيشتر و در زمستان كمتر از ميانگين
درجه حرارت هواي بالاي درياست .
ارتفاع نيز در درجه حرارت موثر است در يك عرض جغرافيايي ثابت نقاطي كه در ارتفاع بيشتري
قرار دارند سرد تر از مناطق پائين تر هستند
من هادی پورآخوند(ماهان)فارغ التحصیل معماری از بابلسر -مازندران هستم.هدفم از این وبلاگ کمک به تمام معماران عزیز می باشد و امیدوارم قدم کوچکی در معماری باشد.